قابلیت تر شدن گردهای دارویی یکی از عوامل مهم کنترل کننده در تهیه سیستم های پراکنده، روکش دادن و سرعت انحلال می باشد. در این تحقیق مطالعات کمی بین خصوصیت (زاویه تماس) ترکیبات دارویی از دستجات مختلف و ساختمان آنها (یک مطالعه QSPR) انجام گرفته است. معادلات QSPR بدست آمده علاوه بر اینکه می توانند جهت پیش بینی زاویه تماس ترکیبات دیگر به کار روند، در فهم مکانیسم تر شدن نیز حایز اهمیت می باشند. پارامترهای ساختمانی به کار رفته همگی پارامترهای محاسبه ای توسط نرم افزارهای مکانیک مولکولی و اربیتال مولکولی و یا به روش مجموع مقادیر مربوط به گروه های اتمی شرکت کننده در مولکول می باشند. در بررسی آماری روابط این پارامترها با زاویه تماس، دو معادله مهم برای کلیه ترکیبات بدست آمد که در این معادلات مهمترین عوامل کنترل کننده زاویه تماس، بالاترین بار اتمی بر روی هیدروژن های ترکیبات و اندیس سوپر دلوکالیزابیلیتی نوکلئوفیلی و در درجه بعد انرژی آزاد تبخیر، تعداد اتم های اکسیژن و نیتروژن، مساحت سطح قابل دسترس حلال، پایین ترین بار اتمی بر روی هترواتمها در هر مولکول، تعداد هیدروژن های شرکت کننده در پیوند هیدروژنی و پارامتر حلالیت بود. همچنین باربیتورات ها و سولفونامیدهای موجود به طور جداگانه نیز آنالیز شدند و معادلات جداگانه ای برای آنها به دست آمد که معادلات مربوط به سولفونامیدها بهتر بودند.

محاسبه وزن مواد بار کوره های ذوب، اغلب از راه موازنه جرم ساده عناصر آلیاژی در مواد ورودی و مذاب خروجی انجام می شود. اما در فرایندهای ذوب، پیچیدگی ها و پدیده های گوناگونی هست که اغلب در محاسبات موازنه جرم نادیده گرفته می شود و سبب عدم اطمینان در محاسبه بار کوره می گردد. خطای محاسبه، باعث اصلاح چندباره ذوب، تأخیر در تخلیه، افزایش هزینه و کاهش کیفیت مذاب می شود. در پژوهش حاضر تلاش بر این بوده که پیچیدگی ها و جنبه های مهم مساله ذوب، که اغلب نادیده گرفته شده، در کوره شناسایی و در یک مدل ریاضی مناسب درنظر گرفته شود. هدف پژوهش حاضر توسعه مدلی است، که نه تنها وزن مواد اولیه برای ترکیب شیمیایی ذوب هدف را بهینه سازی کند، بلکه هدررفت ناهمگن عناصر آلیاژی، ناخالصی های غیرفلزی مواد بار، و اصلاح ذوب اولیه در کوره را نیز درنظر بگیرد. این مقاله، یک مدل بهینه سازی استاندارد و یک الگوریتم حلقه ی تکرار برای موازنه جرم غیرخطی مساله ذوب ارایه می کند. یک مساله ذوب آلیاژ برنج با 7 عنصر آلیاژی و 8 نوع مواد بار در مقیاس صنعتی طرح و بررسی گردید، تا کارکرد مدل را مورد آزمایش قرار دهد. نتایج عددی مدل کسر وزنی مواد اولیه، و وزن و ترکیب شیمیایی ذوب اصلاح شده را با کمترین هزینه مواد نشان می دهد. تحلیل بهینه بودن جواب، تایید کرد که کمترین مقدار هزینه به دست آمده است. مدل استاندارد غیرخطی، ابزاری قابل اعتماد و سریع برای بهینه سازی هزینه و محاسبه بار کوره است که پتانسیل های قابل توجهی برای کاهش هزینه و تسهیل اتوماسیون صنعتی فرایند ذوب ایجاد می کند.

کمپلکس بجگان بخشی از زمین شناسی مکران در ایران را تشکیل می دهد که شامل انواع سنگ های متاپلیت، متابازیت، کالک سیلیکات، آمفیبولیت، مرمر، متاولکانوسدیمنت، نفوذی های اسیدی، بازیک و اولترابازیک است. کالک سیلیکات های موجود در کمپلکس بجگان به انواع اپیدوت شیست های آمفیبول دار، اپیدوت-آمفیبول شیست ها، اپیدوت-آمفیبول-گارنت شیست ها و میکاشیست های کربنات دار تقسیم بندی می شوند. اپیدوت-آمفیبول-گارنت شیست ها بالاترین درجه دگرگونی را در بین تمامی نمونه های کالک سیلیکاته نشان می دهندو دارای گردهمایی کانیاییگارنت، آمفیبول، اپیدوت، کلسیت، کوارتز، کلریت ثانویه و مقادیر فرعی و پراکنده تیتانیت، آپاتیت، میکای سفید ومگنتیت هستند. در این پژوهش ترکیب شیمی کانی ها در اپیدوت-آمفیبول-گارنت شیست ها بررسی و دما، فشار و اکتیویته فاز سیال ها در مراحل مختلف دگرگونی تعیین شده است. بر اساس داده های شیمی کانی های اپیدوت-آمفیبول-گارنت شیست ها، کانی های گارنت دارای انحلال جامد آلماندین، گروسولار، اسپسارتین و پیروپ (Alm 35-50, Grs 23-31, Sps 14. 6-36, Prp 2. 6-9. 8; mol%) و منطقه بندی رشدی هستند، به طوری که آلماندین و اسپسارتین، به ترتیب، افزایش و کاهش چشمگیری از مرکز به سمت حاشیه کانی نشان می دهند. کانی های آمفیبول در گروه آمفیبول های سدیک-کلسیک قرار می گیرند و از نوع باروسیت هستند. کانی های کلریت در زیرگروه ریپیدولیت قرار می گیرند و کانی های گروه اپیدوت، در زیر گروه کلینوزوئیزیت تقسیم بندی می شوند. دما و فشار اوج دگرگونی در اپیدوت-آمفیبول-گارنت شیست ها به ترتیب، 610 درجه سانتی گراد و حدود 8 کیلو بار بوده و اکتیویته سیالات در این شرایط، به صورت کسر مولی CO2 در حدود 32/0 و کسر مولی H2O در حدود 68/0 برآورد شده است. در شرایط دگرگونی برگشتی، دما، فشار و اکتیویته سیال ها، به ترتیب 525 درجه سانتی گراد، حدود 5/4 کیلو بار، کسر مولی CO2 در حدود 306/0 و کسر مولی H2O در حدود 69/0 محاسبه شده اند. روند تغییرات دما و فشار در اپیدوت-آمفیبول-گارنت شیست ها، نشان دهنده یک مسیر ساعتگرد دما-فشار در طی دگرگونی پیشرونده و پسرونده این سنگ-هاست.

داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی شایع ترین داروهایی هستند که برای درمان دردهای مفصلی، استخوانی و عضلانی به کار برده می شوند. از معروف ترین آن ها می توان استأمینوفن، ملوکسیکام، تنوکسیکام، پرومتازین و. . . را نام برد. اثر این داروها به تقریب مانند هم است، البته تفاوت های مختصری با هم دارند که موجب می شود مصرف برخی از آن ها برای بعضی بیماران مناسب تر باشد. هدف از انجام این پژوهش بررسی ویژگی های الکتروشیمیایی و آنتی اکسیدانی برخی داروهای مسکن (استأمینوفن، ملوکسیکام، تنوکسیکام، پرومتازین) به روش های محاسبه ای و ولتامتری چرخ ه ای می باشد. در این پژوهش با استفاده از شیمی محاسبه ای، ساختار داروهای استأمینوفن، ملوکسیکام، تنوکسیکام و پرومتازین با استفاده از نرم افزار گوسین 09 طراحی و بهینه سازی شد و انرژی آزاد گیبس آن ها به دست آمد. سپس با استفاده از رابطه های شیمی فیزیکی به طور نظری، به پتانسیل نیم-موج تبدیل شد. سپس به روش ولتامتری چرخ ه ای، مقدار پتانسیل نیم-موج این داروها به دست آمد و با مقدار نظری مقایسه شد و ویژگی های آنتی اکسیدانی داروها مورد مطالعه قرار گرفت. مقدار پتانسیل نیم-موج برای استأمینوفن در روش تجربی mV 195 و در روش محاسبه ای mV 213، برای ملوکسیکام در روش تجربی mV 395 و در روش محاسبه ای mV 339، برای تنوکسیکام در روش تجربی mV 355 و در روش محاسبه ای mV 305 و برای پرومتازین در روش تجربی mV 465 و در روش محاسبه ای mV 423 به دست آمد. نتیجه های این مطالعه نشان داد که هرچه پتانسیل نیم-موج منفی تر باشد ویژگی آنتی اکسیدانی دارو بیش تر است. بر این اساس داروی پرومتازین بیش ترین ویژگی آنتی-اکسیدانی را از بین داروهای مورد مطالعه از خود نشان داد.

هدف از این پژوهش، مطالعه ی تطبیقی برنامه ی درسی رشته ی آموزش شیمی ویژه دانشگاه فرهنگیان با دبیری شیمی و کارشناسی شیمی است. پژوهش از نوع پیمایش تطبیقی-مقایسه ای است و بر اساس الگوی بردی انجام شده است. بر اساس این الگو، ابتدا اطلاعات مورد نیاز درباره ی سه رشته ی مذکور از منابع معتبر گردآوری، تفسیر و طبقه بندی شد و سپس شباهت ها و تفاوت ها مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که برنامه ی درسی آموزش شیمی از نظر اهداف و محتوایی دارای شباهت ها و تفاوت هایی با دو برنامه قبلی است. از جمله جنبه های نوآورانه در برنامه ی درسی آموزش شیمی می توان به افزودن دروس موضوعی-تربیتی (PCK) و افزایش تعداد واحدهای کارورزی اشاره نمود که در شکل دادن هویت معلمی دانشجومعلمان و افزایش مهارت های معلمی آنان بسیار موثر است. از سوی دیگر کاهش واحدهای تخصصی شیمی، کاهش واحدهای آزمایشگاهی و افزایش تعداد واحدهای تربیتی و تعلیم و تربیت اسلامی را می توان از چالش های برنامه ی درسی آموزش شیمی برشمرد که می تواند در کاهش سطح علمی معلمان شیمی آینده تاثیرگذار باشد.

در این مقاله، مفهوم مهندسی شیمی سبز، به عنوان نقطه تلاقی «شیمی سبز» و «مهندسی سبز» معرفی شده است و بر اهمیت آن در برنامه درسی مهندسی شیمی تأکید می شود. این مقاله ابتدا اهداف و اصول دوازده گانه "شیمی سبز” و “مهندسی سبز”را تشریح می کند و نقش آنها را در ارتقای پایداری زیست محیطی و کاهش ردپای بوم شناختی فرایندهای شیمیایی برجسته می کند. پس از این مقدمه، مهندسی شیمی سبز با تمرکز بر معیارهای پایداری آن و نحوه اعمال این اصول برای ایجاد فرایندهای شیمیایی سازگارتر با محیط زیست و پایدار، با جزئیات بیشتری مورد بررسی قرار می گیرد. سپس بحث به این سو می رود که چگونه مفهوم مهندسی شیمی سبز می تواند به طور یکپارچه در برنامه درسی مهندسی شیمی ادغام شود و تغییرات و اضافاتی را به دوره های موجود پیشنهاد می کند تا موضوعات مهندسی پایدار را در بر گیرد. سرانجام، مقاله با خلاصه ای کوتاه به پایان می رسد و خواستار گنجاندن اصول سبز در چارچوب آموزشی، برای آماده سازی مهندسان آینده به منظور چالش های توسعه پایدار است و بر اهمیت تجهیز آنها به دانش و مهارت های لازم برای نوآوری و مسئولیت پذیری در حفظ محیط زیست برای توسعه پایدار تأکید می کند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.